أبو المحاسن الحسين بن الحسن الجرجاني
1
تفسير گازر ( جلاء الأذهان وجلاء الأحزان ) ( فارسى )
جلد سوم [ ادامهء سورهء مائده ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ [ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 83 تا 84 ] وَ إِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ ( 83 ) وَ ما لَنا لا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما جاءَنا مِنَ الْحَقِّ وَ نَطْمَعُ أَنْ يُدْخِلَنا رَبُّنا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ ( 84 ) حقّ تعالى وصف كرد ايشان را در خوف و خشيت و رقّت قلب ؛ بازگفت كه : چون ايشان بشنوند آنچه برسول فرستادهاند از قرآن كه بر ايشان خوانند تو بينى كه آب چشم ايشان ريختن گيرد از آنچه شناختهاند آن را از حق و درين حال ميگويند كه : اى خداى ما ايمان آورديم بنويس ما را با گواهان يعنى نام ما در جريدهء مؤمنان ثبت كن چنان كه نام گواهان ثبت كنند ، يا نام ما با امّت محمّد بنويس كه ايشان گواهان پيغمبراناند چنان كه گفت : « وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ » آنگه از ايشان حكايت كرد آنچه ايشان از خود گفتند بر طريق تعجّب كه : ما را چه بوده است كه ايمان نياريم بخداى و به آنچه بما آمد از حقّ يعنى اسلام و رسول خداى و كتاب او كه قرآنست و شريعت او كه مسلمانى است ؟ ! و ما طمع ميداريم كه خداى تعالى ما را با قوم صالحان در بهشت كند . [ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 85 تا 86 ] فَأَثابَهُمُ اللَّهُ بِما قالُوا جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ ( 85 ) وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ ( 86 ) پس خداى تعالى ثواب و پاداشت داد نفعى مستحقّ مقرون با تعظيم و تبجيل به آنچه ايشان گفتند از آنكه راست گفتند و در دل خلاف آن نداشتند كه بر زبان راندند بوستانها و بهشتها كه در زير درختان آن جويهاى آب روان باشد ، منافع و لذّات چشم و دل را بهتر از آب روان و سبزى چيزى ديگر نيست خاصّه درختان سبز و ميوهدار